نظریه مشورتی شماره ۷/۹۸/۱۸۵۹ مورخ ۱۳۹۸/۱۲/۱۱
تاریخ نظریه: ۱۳۹۸/۱۲/۱۱
شماره نظریه: ۷/۹۸/۱۸۵۹
شماره پرونده: ک۹۵۸۱-۸۶۱-۸۹
استعلام:
ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری مقرر داشته است کنترل ارتباطات مخابرات افراد ممنوع است مگر در مواردی که به امنیت داخلی و خارجی کشور مربوط باشد یا برای کشف جرایم موضوع بندهای الف، ب، پ و ت ماده ۳۰۲ این قانون لازم تشخیص داده شود.
سوال: آیا صرف موارد نقطه زنی و ردیابی و اخذ پرنیت تماسهای ورودی و خروجی تلفن همراه متهمان و یا سایر ا فراد دخیل در پرونده نیازمند رعایت تشریفات مقرر در ماده ۱۵۰ قانون مارالذکر و اخذ مجوز از رئیس کل دادگستری و در حوزه این مرجع رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح میباشد یا خیر./ع
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با عنایت به اطلاق عبارت «کنترل ارتباطات مخابراتی افراد» در ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ که در راستای نحوه اعمال اصل بیست و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب شده است، ممنوعیت موضوع این ماده علاوه بر محتوای ارتباطات مخابراتی شامل «اخذ پرینت فهرست ورودی و خروجی تماسها و پیامکهای متهم» نیز میشود و ردیابی از طریق تلفن همراه از مفهوم «کنترل ارتباطات مخابراتی افراد» موضوع ماده ۱۵۰ قانون آیین دادرسی کیفری خارج است.